چپّا چن — تے مُٹھ کو تارے ساڈا مل بیٹھے اسمان۔۔۔
ساڈیاں بُھکھاں اینیاں وڈیاں پر او داتا! تیرے دان،
مُٹھ کو تارے ترونک کے
تے چپّا کو چن سُٹ کے صبر ساڈا ازمان
سُٹ دین کجھ رِشماں ڈیگ دین کجھ لوآں
پر وِلکن پئے دھرتی دے انگ ایہہ انگ نہ اوہناں نوں لان
اوہ وی ویلے آن
اِک دو راتاں، ہتھ تیرے رتّا ودھ سخی ہوجان،
کُجھ کُھلّے ہتھیں دین ایس نور دا دان
پھیر سنگ جان
چپّا چن وی کھوہن، دان دے کے گھبران۔۔۔
کدے پربت اوہلے کرن کدے بدلاں ہیٹھ چھپان
پھیر سُنجیاں راتاں، سکھنے پلّے خالی سبھ اسمان۔۔
پر بُھکھ وِلکدے بُلھ ساڈے پھیر وی آکھی جان،
تیرے سنگدے سنگدے دان ساڈا سبھو کجھ سرچان
ساڈی تِرشنا نوں تر پتان، بھال ساڈی سستان
تیرے ہتھ دے اِک دو بھورے وی — بُھکھ ساڈی ورچان،
چپّا چن — تے مُٹھ کو تارے، ساڈا مل بیٹھے اسمان۔۔۔
امرتا پریتم
حوالہ: کاغذ تے کینوس؛ سانجھ؛ صفحہ 39
