ہیچ صحرا ہیچ ہم بازار بود
وافر از چشمم جمالِ یار بود
فہمِ خود را دارد اندر طاقِ عقل
پیشِ تو ابلیس بس ہشیار بود
زندگی گو جادہء پیماں گزشت
سوئے تو گر رہ نشد بے کار بود
در نگارِ گلستاں دیدم ترا
غیرِ تو گلہا و نے اشجار بود
از رہِ تو تا ناواقف پائے من
می روم ہمچوں بہ نوکِ خار بود
تو بہ آں شامل کنم کز بہرے شاں
یادِ تو گلزار، غفلت نار بود
ذکرِ رومی چو نشد بالا فرید
در دلش نورِ خدا سرشار بود
فرید احمد